Το Μουσείο βρίσκεται δίπλα στο Μνημειακό δένδρο της Ελιάς των Βουβών, το αρχαιότερο δένδρο ελιάς στον ...
 
 
Περιηγηθείτε εικονικά στο Μουσείο Ελιάς Βουβών και σε αξιόλογες γειτονικές τοποθεσίες της περιοχής
 
 
Δείτε τα εκθέματα του μουσείου σε φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης και τρισδιάστατη παρουσίαση.
 

Εγκαίνια Μουσείου Ελιάς Βουβών – 07/10/2009

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ ΤΗΣ Α.Θ.Π. ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ και ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ και ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ  κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΟΥ κ.ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗ, ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗΣ ΤΟΥ ΣΕ ΕΠΙΤΙΜΟ ΔΗΜΟΤΗ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΕΛΙΑΣ ΣΤΙΣ ΠΑΝΩ ΒΟΥΒΕΣ ΣΤΙΣ 7/10/2009.

Παναγιώτατε,

Αυτή  την ιστορική ημέρα,  σύσσωμο το Δημοτικό μας Συμβούλιο, και οι Δημότες μας , και όλοι όσοι  παρευρίσκονται   στην σημερινή μας εκδήλωση,  αλλά και εγώ προσωπικά σαν Δήμαρχος  της περιοχής, υποδεχόμεθα  την  Παναγιότητα σας, με βαθιά  συγκίνηση αλλά και ιδιαίτερα μεγάλη χαρά, στον ιστορικό Δήμο μας, στα κορφοβούνια της ενδοχώρας του, τα κατάφυτα με ελαιώνες , με τα ξακουστά ελαιόλαδα τους ,στα πέρατα της γης,  το γνωστό λάδι Κολυμβαρίου, με το  μεγάλο Μνημειακό πλούτο σε αρχαία ελαιόδεντρα,  που  είναι περισσότερα από όσα σε όλο τον  υπόλοιπο κόσμο μαζί.

Ο Δήμος μας με 17 Δημοτικά Διαμερίσματα και 50 χωριά, περισσότερα από κάθε άλλο Δήμο της Κρήτης, έχει έκταση 150.000 στρεμ., με 60.000 στρεμ., γεωργικής γης  ,εκ των οποίων  τα πλείστα  ελαιώνες (50.000στρεμ.), είναι βασικά αγροτικός Δήμος, αλλά  παράλληλα έχει και μια ραγδαία τουριστική ανάπτυξη στα παραθαλάσσια Δημοτικά Διαμερίσματα του . Έχει όμως πάντα σαν κύριο εισόδημα του το ελαιόλαδο. Ένα προϊόν ευλογημένο από τον δημιουργό και ιδιαίτερα  από την ορθοδοξία , το οποίο όμως σήμερα αδικείται κατάφορα , αδικαιολόγητα κατά την άποψη μας  και κατά πολύ στενάχωρο τρόπο, αφού  το προϊόν αυτό χαρίζει υγεία, μακροζωία και ευεξία, σε όλο τον κόσμο, αλλά και πλούτο σε ολίγους, ενώ αυτοί που το παράγουν δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν ούτε το κόστος της παραγωγής του, και οδηγούνται βαθμιαία στην εγκατάλειψη αυτής της σπουδαίας καλλιέργειας.

Σ’ αυτό τον Δήμο υποδεχόμεθα  σήμερα την Θειοτάτη Παναγιότητα σας , τον Πατριάρχη της Ρωμιοσύνης  τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη κ.κ.Βαρθολομαίο,  ο οποίος μας ήλθε από το οικουμενικό  μας πατριαρχείο, που καταυγάζει  την  οικουμένη και φωταγωγεί τις συνειδήσεις και τις ψυχές μας. Tον Πατριάρχη με τις μεγάλες οικολογικές ευαισθησίες  την σοφή διδαχή για την αξία του περιβάλλοντος μας,  μα και για την ευθύνη της προστασίας του.

Η παρουσία σας  αφυπνίζει μνήμες για « τρόπαια και γεγονότα ημερών αρχαίων,  άτινα η δεξιά  του υψίστου ειργάσατο εν τω εθνει ημων». Μνήμες για την βασιλεύουσα με τον περίλαμπρο ναό της Ορθοδοξίας και του έθνους, την Αγιά Σοφιά , το μέγα μοναστήρι,  με τα 400σήμαντρα και τις 62 καμπάνες , όπως την έχει στην καρδιά του ο λαός μας,  ναός που όμοιος  του  δεν υπάρχει αλλού εις τον κόσμο.

Η Κρήτη πολύπαθη και ταλαιπωρημένη, από περιπέτειες και ξενικές κατακτήσεις, παραμένει πάντα πιστή και αφοσιωμένη θυγατέρα και κρατεί  πάντα  τους πνευματικούς  της δεσμούς, με το κέντρο της Ορθοδοξίας , το οικουμενικό μας πατριαρχείο. Αυτό αφορά ιδιαίτερα και το Δήμο μας  και μαρτυρείται πολύ εύγλωττα και από τα πολλά και σημαντικά μνημεία της Ορθοδοξίας ,που υπάρχουν  σ’ αυτόν. Στο Δήμο μας ευρίσκεται η σημαντικότερη πολιτιστική διαδρομή του Νομού μας, την οποία έχει καθορίσει με ομόφωνη απόφαση του το Νομαρχιακό μας Συμβούλιο. Υπάρχουν πολλές παλιές Βυζαντινές εκκλησίες, με υψηλής ποιότητας αγιογραφίες, οι περισσότερες της περιόδου 1200-1400 μ.χ.
Αγιογραφημένες από  πολύ μεγάλους αγιογράφους και  με επιδράσεις πολλών ρευμάτων βυζαντινής αγιογραφίας, όπως της Μακεδονικής Σχολής, της Κομνήνειας ,της Παλαιολόγειας και της Περίφημης Κρητικής Σχολής.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα  αποτελούν η Ιστορική και περιάκουστος Ιερά πατριαρχική και  Σταυροπηγιανή Μονή Παναγίας Οδηγήτριας Γωνιάς, το κατανυκτικό και ιερό προσκύνημα του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου  στον Γκιώνα, στο Ακρωτήρι Ειρήνης, όπως το ονόμασε ο Σεβάσμιος και Σοφός Γέροντας και δάσκαλος μας , ο πρώην Κισσάμου & Σελήνου κ.κ.Ειρηναίος,  που συγκεντρώνει  δεκάδες χιλιάδες  ευλαβικούς προσκυνητές  στα βάθη του Ακρωτηρίου, το οποίο  θεωρείται από πολλούς,  σαν το Άγιο Όρος της Κρήτης, λόγω των πολλών και αξιόλογων χριστιανικών μνημείων τα οποία βρίσκονται σ’ αυτό, αλλά και της γαλήνης και φυσικής ομορφιάς με τα πολλά τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλους, τοπία  μοναδικά για την Κρήτη και ίσως και για ολόκληρη την Ευρώπη. Θα άξιζε σ’ αυτό να γίνει το μονοπάτι  της Ειρήνης, μα και το κέντρο διάσωσης της βιοποικιλότητας  (χλωρίδας και πανίδας της Ευρώπης) και με την δική σας ευλογία.

Λίγο πιο δυτικά  και σε μικρή απόσταση από εδώ, υπάρχει ο περίφημος ναός του Μιχαήλ Αρχαγγέλου , ο γνωστός σαν « Ροτόντα της Επισκοπής», λόγω του αρχιτεκτονικού ρυθμού του τρούλου του (περίκεντρος τρούλος επί τετραπλεύρου).
Υπήρξε κάποια χρόνια έδρα της Μητροπόλεως  Κισσάμου  και Σελίνου. Απ’ αυτήν πήραν οι Τούρκοι το 1821 τον  νεομάρτυρα Επίσκοπο Μελχισεδέκ ο οποίος  μαζί με τον νεομάρτυρα ιεροδιάκονο καλλίνικο, είχε μαρτυρικό θάνατο ,με απαγχονισμό από τους Τούρκους ,  στον ιστορικό  Πλάτανο της Σπλάντζιας των Χανίων , για τους αγώνες του  για την λευτεριά της Κρήτης.

Ο Ναός κτίστηκε  τον 6ον αιώνα μ.χ.,  επί Ιουστινιανού , περίπου 1500 χρόνια πριν,  θεμελιωμένος  πάνω σε βράχο  από αμυγδαλόπετρα. Δεν έχει  υποστεί καμία απολύτως ζημιά  μέχρι σήμερα. Έχει  περίκεντρο τρούλο  επί τετραπλεύρου, ο μοναδικός ναός  αυτής της αρχιτεκτονικής , που σώζεται  μέχρι σήμερα σε όλη την περιοχή του πρώην Βυζαντίου, από ότι πληροφορούμεθα από τον προϊστάμενο της 28ης Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων κ.Ανδριανάκη , ο οποίος έχει πολύ εργασθεί γι’ αυτόν τον ναό, και τον θεωρεί τον σημαντικότερο χριστιανικό ναό της Κρήτης.

Ο Δήμος  μας σε συνεργασία με τον Μητροπολίτη μας κ.κ. Αμφιλόχιο τον οποίο και ευχαριστούμε  και την παραπάνω  υπηρεσία, έχει προβεί σε σοβαρότατο έργο για την ανάδειξη  και αναστήλωση του εσωτερικού του ναού , αλλά και της αναβάθμισης του περιβάλλοντος  χώρου, με την παράκαμψη της κίνησης των τροχοφόρων, έργο που σήμερα βρίσκεται  σε εξέλιξη, στοιχισμένος στην φιλοσοφία ότι τα τροχοφόρα δεν θα πρέπει να διαταράσσουν την ιερότητα και την γαλήνη των  μνημείων της Ορθοδοξίας, με τα καυσαέρια και τον θόρυβο τους.

Όλος αυτός ο Βυζαντινός θρησκευτικός  πολιτισμός, πορεύθηκε ανά τους αιώνες στην περιοχή μας , σε κοινή πορεία με τον πολιτισμό της ελιάς.  Μαρτυρείται  αυτό από τα πολλά   αρχαία μνημειακά  ελαιόδεντρα του Δήμου μας , πλέον των  12 τον αριθμό ,δηλαδή περισσότερα από όσα σε όλη την υπόλοιπη Κρήτη. Μα από όλα τα ελαιόδεντρα , το  αρχαιότερο και σπουδαιότερο,  είναι αυτό το  οποίο τιμά   σήμερα  η παρουσία  της παναγιότητας σας κάτω από τα κλαδιά του , στο χώρο όπου βρισκόμαστε τώρα.

Αποτελεί ένα Θεόκτιστο μνημείο , μια ζωντανή Κνωσό ,μια  ζωντανή Ακρόπολη, που έφτιαξε το χέρι του δημιουργού, τόσο πολύ  όμορφο ,με το  θαλερό φύλλωμα του και προ παντός με τον πανέμορφο κορμό του, που μοιάζει με  γλυπτό που δεν μπορούν να φθάσουν την ομορφιά του, τα γλυπτά του Φειδία  και του Μιχαήλ Άγγελου και  που  « ούδέ ο Σολομών εν πάση τη δόξη αυτού περιεβάλλετο ως τούτο». Σας  αναφέρομε λίγα για το συναξάρι αυτού του δένδρου. Ο κορμός του είναι από  αγριελιά, γι’ αυτό τα αγγεία του έχουν ελικοειδή διαδρομή και κατά δέσμες και δημιουργούν αυτό το σπάνιο γλυπτό. Το δένδρο έχει εμβολιαστεί από τα πανάρχαια χρόνια, με ήμερη ελιά ποικιλίας μαστοειδούς , (τσουνάτη), από κάποιο αγιασμένο χέρι ελαιοκαλλιεργητή της περιοχής, τους μακρινούς εκείνους χρόνους.

Είναι πλέον πεποίθηση όλων ότι  η Κρήτη είναι η γενέθλια γη  της ελαιοκαλλιέργειας. Το δένδρο ευλογημένο από τον δημιουργό, πάντα είναι έμφoρτο καρπών και μας δίδει αδιάκοπα  τις ελιές και το πολύτιμο λάδι του, εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια, για τροφή και για φάρμακο, μα και για το άγιο μύρο. Πάντα προσφέρει και ποτέ δε ζητά αντίδωρο. Ακολουθεί  την συμβουλή του Ευαγγελίου «κάλιο το διδούναι παρά το λαμβάνειν»!! 

Έχει περίμετρο  12.5μ., και μια πολύ εντυπωσιακή κόγχη. Έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο της  φύσης με την 603/17-2-97 απόφαση  του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρεια Κρήτης ΦΕΚ 284/10-4-97,  μετά την υπ αριθμ.10/6-4-1992 ομόφωνη απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου Χανίων ύστερα από πρόταση του ομιλούντος  ,  Νομαρχιακού Συμβούλου τότε, « λόγω του ιδιαίτερου αισθητικού, οικολογικού και ιστορικού ενδιαφέροντος του».

Η ηλικία του δένδρου εκτιμάται σε 3000 χρόνια. Το επισκέπτονται κάθε χρόνο 20.000 περίπου άτομα από όλα τα μέρη  του πλανήτη, με συνεχή ανοδική τάση. Το δένδρο πάντα μας προσφέρει τους καρπούς και το  χαμόγελο του.

Αν κάποιοι σε στιγμή αδυναμίας και άγνοιας,  είτε απλοί πολίτες ήτανε αυτοί , είτε  υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, θέλησαν να το στεναχωρήσουν και να το ειρωνευτούν αυτό δεν συνορίστηκε  ποτέ.

Γνώριζε την λυτρωτική διδαχή του Ιησού « Αφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι»!!
Αλώστε του έφθανε  η καθολική αγάπη όλων όσων το επισκέπτονται  και όχι μόνο.
Μεγάλη  όμως ανεκτίμητη και μοναδική η προσφορά του για την ανάδειξη προπαντός όμως για την σωτηρία, και των υπολοίπων μνημειακών ελαιοδένδρων της Κρήτης, αφού η ανάδειξη η δική του μετά την παραπάνω απόφαση του Νομαρχιακού μας  Συμβουλίου στις 6-4-1992 , εκίνησε το ενδιαφέρον για την αναζήτηση και ανακάλυψη και των λοιπών γνωστών σήμερα ελαιοδένδρων, τα οποία μέχρι  τότε ήταν σε πλήρη άγνοια και περιφρόνηση και μάλιστα υπό εκρίζωση !!. Toυ είναι όλες  τους σήμερα προσφιλές  θυγατέρες , με αμοιβαία κατανόηση στήριξη και πορεία.

Γι’αυτό και του άξιζε πράγματι η σπουδαία και ιστορική εκδήλωση, που γίνεται σήμερα εδώ στο  Δήμο μας  κάτω από τα κλαδιά του. Έρχεται η δικαίωση μέσα από τους αιώνες και τις χιλιετίες. Αυτή την ιερή στιγμή, έχει  την μεγάλη τιμή να  σκεπάζουν τα κλαδιά του  την παναγιότητα σας .Πιστεύομε ότι η απέραντη σοφία σας, και η σιωπηλή πρόσκληση του δένδρου,  οδήγησε τα βήματα της παναγιότητας σας ,  σ’ αυτήν εδώ τη γη αυτού του δένδρου, του αρχαιότερου  δένδρου ελιάς στον κόσμο, σαν τον πιο κατάλληλο χώρο του πλανήτη, για να συνομιλήσετε  μαζί του,  να του ευχηθείτε και να το ευλογήσετε, αποδίδοντας έτσι δι’ αυτού, τιμή και ευλογία ,σε όλα τα ελαιόδενδρα του κόσμου, που  ριζώνουνε στη μάνα γη, ακόμη και στα πιο κακοτράχαλα και απόκρημνα εδάφη της ,παράγουν τα πολύτιμα προϊόντα τους για την ανθρωπότητα, τις ελιές και το λάδι και δίδουν χαρά, υγεία και ελπίδα στο ανθρώπινο γένος.

Μα ακόμη για να σηματοδοτήσετε και να τονίσετε τις μεγάλες αξίες  της απλότητας και  της λιτότητας, που τις διδάσκει με τον τρόπο της  ζωής του,  αυτό το δένδρο εδώ και 3000 χρόνια. Να διακηρύξετε με ιδιαίτερη έμφαση, από την σιωπή του δένδρου αυτού, προς όλη την οικουμένη, τα πανανθρώπινα ιδανικά της ειρήνης, της γαλήνης, της αγάπης , του πολιτισμού, του περιβάλλοντος και της διαφύλαξης της δημιουργίας.

Ο χώρος του δένδρου αναδεικνύεται  σήμερα  στην νέα Πνύκα της χώρας  μας,  σαν το καταλληλότερο «βήμα» για το πανανθρώπινο κήρυγμα των Αποστόλων της Ειρήνης , και της προστασίας  του περιβάλλοντος. 

Η ψυχή της Ελλάδας μαραίνεται  σήμερα  μέσα στις συνθήκες της τερατούπολης που λέγεται Αθήνα και προκαλεί γενική αθυμία.
Ο βράχος της Πνύκας  της Αθήνας πνίγεται μέσα στο καυσαέριο και το θόρυβο,  και έπαψε  πια να αποτελεί  φωτοδότη  φάρο σοφίας, έχασε την ζωογόνο δύναμη  και αίγλη του, γι’ αυτό και κανένας  δεν το χρησιμοποιεί πλέον, για να στείλει μεγάλα μηνύματα στην ανθρωπότητα.
Τα χιλιάδες φύλα του τρισχιλιόχρονου  δένδρου της  Ελιάς των Βουβών, ψιθυρίζουν τον ύμνο της ειρήνης και των μεγάλων ιδανικών της ανθρωπότητας , σε κάθε φύσημα του αέρα που έρχεται από τη θάλασσα του Κολυμβαρίου, περνά την κοιλάδα των Βουβών και φθάνει  ζωογόνος σ’ αυτό.  
Αποτελεί μια αστείρευτη πνευματική πηγή για όσους επιθυμούν να ξεδιψάσουν σ’ αυτήν.
Ας μου επιτρέψετε όμως να πω και εγώ το δικό μου προσωπικό ευχαριστώ,  σ’ αυτό το ιερό και ευλογημένο δένδρο, αφού μικρός μαθητής πηγαίνοντας με τους συμμαθητές μου εις το περίφημο Δημοτικό σχολείο της Αγίας Τριάδας, πιο πέρα από εδώ σε μια πορεία πεζή μιάς ώρας περίπου , σ’ αυτό το δένδρο που βρίσκεται στο μέσο της διαδρομής, σταματούσαμε για  να ξεκουραστούμε, να προστατευτούμε από τις καταιγίδες , τις θύελλες και τα χιόνια του χειμώνα, μα και να το περιεργασθούμε και να θαυμάσουμε την μοναδική ομορφιά του.

Ακόμη γιατί μας  έδιδε της χαρά, κάθε πρωτοχρονιά να  γιορτάζουμε κάτω από τα κλαδιά του , το πανηγύρι τ΄Αγίου Βασιλείου, της εκκλησίας που βρίσκεται λίγο πιο πέρα στο Μετόχι Χατζητραγανού, φτιαγμένη και τοιχογραφημένη το 1200 μ.χ. 
Έτσι  από εκείνα τα μακρινά χρόνια ξεκίνησε μια βαθιά  φιλία μαζί του  , που συνεχίζει και αυξάνει και γίνεται θερμότερη κάθε μέρα και περισσότερο  .
Προς την παρούσα ώρα συγκλίνουν όλες οι ώρες που αφιέρωσα σ’ αυτό το δένδρο όλες αυτές τις δεκαετίες.
Ο Δήμος μας παρά τις ελάχιστες,  οικονομικές δυνατότητες σαν Νέος Καποδίστριακος και αγροτικός Δήμος  και ύστερα από τεράστιες προσπάθειες, μέσα από διάφορα προγράμματα της Ε.Ε.,  εδημιούργησε και οριοθέτησε αυτόν τον λιτό χώρο γύρω από το δένδρο,  από κόκκινη σιντερόπετρα η οποία υπάρχει στην γύρω περιοχή.
Εδημιούργησε την πλατεία που βρίσκεται μπροστά μας, έφτιαξε τον νέο δρόμο παράκαμψης του οικισμού και φρόντισε να αποκτήσει το απέναντι παρθένο δάσος των δρυγιάδων , με τους οποίους πάντα συνυπήρξαν και συμπορεύτηκαν οι ελαιώνες της περιοχής,  καθώς και  άλλες εκτάσεις  κοντά στην πλατεία και στο πλησίον ρυάκι, για την δημιουργία οικολογικής διαδρομής με μονοπάτι από παραδοσιακά καλντερίμια, με σιδερόπετρα που θα είναι αφετηρία  για τις στράτες της ελιάς και  του λαδιού, που θα  ξεκινούν από αυτό το μονοπάτι και θα διασχίζουν  όλη την περιοχή του Δήμου μας, όλη την Κρήτη ,και όλες τις ελαιοπαραγωγικές χώρες της Μεσογείου.
Παράλληλα μερίμνησε για την απόκτηση παρακείμενου παραδοσιακού οικήματος , χαρακτηριστικό και αυθεντικό δείγμα της υψηλής ποιότητας  μια ευφυούς  παραδοσιακής  λαϊκής αρχιτεκτονικής της περιοχής, στο οποίο έχει  στεγαστεί το Μουσείο Ελιάς   του Δήμου μας , το οποίο θα έχομε την μεγάλη τιμή και χαρά να το εγκαινιάσει και ευλογήση  η Παναγιότητα σας  σε λίγο.

Σκοπός και πρωτοτυπία του Μουσείου αυτού είναι, η διάσωση και ανάδειξη ενός μεγάλου πολιτισμού, του  πολιτισμού της Ελιάς,  ο οποίος αφού είχε μια διαδρομή χιλιετιών, μέχρι τα μέσα  περίπου  του περασμένου αιώνα, κινδυνεύει σήμερα να καλυφθεί από την στάχτη της λήθης και να εξαφανισθεί.
Θέλομε οι παλαιότεροι να θυμηθούμε και οι νεότεροι να γνωρίσουνε αυτόν τον πολιτισμό. Το θεωρούμε απόλυτα αναγκαίο για να κατανοήσουν καλύτερα το σήμερα και να κτίσουν πιο σίγουρα, πιο αποτελεσματικά και πιο αισιόδοξα πάνω στα γερά θεμέλια της παράδοσης μας, το μέλλον τους.
Τα εκθέματα του Μουσείου είναι απλά και λιτά , αλλά και πολύτιμα , γιατί ανασύρουν από την λήθη και διασώζουν αυτό τον μεγάλο πολιτισμό.
Απεικονίζουν με παραστατικό τρόπο τη ζωή και τους αγώνες  των προγόνων μας , μέσα στο αγροτικό περιβάλλον και τους ελαιώνες και τη σχέση τους με αυτό και τη μάνα γη , την οποία αγάπησαν, πόνεσαν, καλλιέργησαν και συνεργάστηκαν μαζί της αρμονικά , για να παράγουν τα πολύτιμα προϊόντα της,  για την επιβίωση τους.
Διασώζεται η αυθεντική μορφή του ξύλινου Ησιόδειου αρότρου, το οποίο είχε φυλάξει στο σπίτι του στις Κάτω Βούβες  ένας επιμελής αγρότης , ο κ. Αντώνης Τσαγκαράκης, όπως περίπου υπήρχε από την προϊστορική εποχή και μέχρι την 10ετία του 1950, οπότε έπαψε απότομα η χρησιμοποίηση του λόγω της εμφάνισης των τρακτέρ, τα οποία ανέτρεψαν σε λίγα χρόνια τον παραδοσιακό τρόπο καλλιέργειας της περιοχής.

Πάνω στο άροτρο αυτό οι προγονοί μας, με τα χέρια πάνω στην όχερη, πάλεψαν, ίδρωσαν, ξεπάγιασαν, επί χιλιετίες και συνεργάστηκαν με την μάνα γη αρμονικά .
Ακόμη όλη η σειρά  των σιδηρών αρότρων τα οποία εσύροντο από αροτρίοντα ζώα μέχρι και μερικές 10ετίες πριν σήμερα.
Μια ολόκληρη άλλη σειρά πολύτιμων αντικειμένων σχετικών με την ελιά και την καλλιέργεια της , καθώς και με το ελαιόλαδο και την έκθλιψη του ελαιοκάρπου.
Τα αρχαία και όμορφα  πιθάρια με τα καλλιτεχνικά  στολίσματα τους  για την αποθήκευση του λαδιού, κάποια του 17ου και 18ου αιώνα ,  δωρεά των οικογενειών του Στέλιου Κοκολογιάννη, της Μαρίας Καραπατάκη, του Γιώργου Λιονάκη  και του Μανώλη Ψυλλάκη.
Το πανάρχαιο απλό πιστήριο από μια απλή  πέτρα και πολλά  άλλα.

Σε διπλανό οικόπεδο του Μουσείου μας, έχομε τοποθετήσει τα βασικά στοιχεία μιας φάμπρικας χειροκίνητης και ιπποκίνητης, (πιεστήρια, μυλόπετρες  κλπ.) , η οποία χρησιμοποιείτο για την έκθλιψη του ελαιοκάρπου μέχρι τα μέσα του περασμένου αιώνα, στο διπλανό χωριό της Χρυσαυγής ,από την οικογένεια Ευτύχη Γλιμιδάκη.
Ακόμη υπάρχει μια σειρά πινάκων ζωγραφικής σχετικών με την  ελιά από εξαιρετικούς ζωγράφους καλλιτέχνες.
Ο Δήμος μας προγραμματίζει την άμεση επέκταση του Μουσείου ,σε παρακείμενες ιδιόκτητες εκτάσεις του  και την δημιουργία Μεσογειακού Κέντρου μελετών των  Μνημειακών Ελαιόδενδρων, το οποίο θα παρακαλούσαμε την παναγιότητα σας ,να το έχει υπό την σκέπη του.

Τελειώνοντας θα θέλαμε να ευχαριστήσομε την Παναγιότητα σας για την μεγάλη τιμή και χαρά που μας κάνετε να αποδεχτείτε την πρόταση  του Δημοτικού μας Συμβουλίου και εμού προσωπικά,  για την ανακήρυξη σας , σε επίτιμο Δημότη του Δήμου μας και μάλιστα κάτω από αυτό το πανάρχαιο Μνημειακό Ελαιόδεντρο,  να κάμετε τα εγκαίνια  του Μουσείου μας και να απονείμετε την Πατριαρχική σας ευλογία για τον τόπο μας και τους ανθρώπους του.

Επίσης να ευχαριστήσομε τον Μητροπολίτην μας Κισσάμου και Σελίνου κ.κ.Αμφιλόχιο, για την βοήθεια και την άριστη συνεργασία  και ευλογία του .
Τους συνεργάτες σας , τον αρχιεπίσκοπο  μας κ.κ. Ειρηναίο ,  και όλους τους αρχιερείς της Κρήτης και τον ιερό κλήρο που μας τιμούν σήμερα με την παρουσία τους .
Να ευχαριστήσομε το Δημοτικό μας Συμβούλιο και το προσωπικό του Δήμου μας, το οποίο εργάστηκε πρόθυμα και με πολύ μεράκι και αγάπη, νυχθημερόν για το όλο έργο, γι’ αυτό και το ευγνωμονούμε. Την προηγούμενη Δημοτική  αρχή για την δική της συμβολή.

Ιδιαίτερα να ευχαριστήσομε την Προϊσταμένη του γραφείου Δημάρχου κα. Μαρία Περογιάννη η οποία είχε  την επιμέλεια του γενικότερου συντονισμού ,την Προϊσταμένη της τεχνικής υπηρεσίας κα. Αννα Κακαβελάκη και την Γεωπόνο μας κα. Ειρήνη Κουκουλά , καθώς και τον Τοπογράφο μας κον. Θεμιστοκλή Μπουλταδάκη  οι οποίοι   εργάσθηκαν με  πολύ μεράκι και ζήλο ώστε με την βοήθεια  και του λοιπού προσωπικού του Δήμου μας  να έχομε  ένα άριστο αποτέλεσμα. 
Την Μουσειολόγο- Ιστορικό κα. Μυρτώ Κοντομιτάκη, για την μεγάλη της προσπάθεια να στηθούν τα εκθέματα του Μουσείου σε χρόνο ρεκόρ, με επιστημοσύνη και άριστο τρόπο, το  καλλιτεχνικό  Ελαιουργείο Δρομονέρου και τους καλλιτέχνες των οποίων τα έργα εκτίθενται εις το Μουσείο μας, αλλά και τους δωρητές των  πολύτιμων εκθεμάτων.

Τον ΟΑΔΥΚ και την Τεχνική υπηρεσία του Δήμου μας , οι οποίοι είχανε την ευθύνη της επίβλεψης των εργασιών του έργου αναπαλαίωσης του κτιρίου του Μουσείου, τις συντηρίτριες κα. Αντζολιδάκη Ειρήνη και Φυτράκη Μαρία καθώς και τον ανάδοχο του έργου  κον. Καμπουράκη.
Επίσης  την οικογένεια του Παναγιώτη Καραπατάκη και  λοιπών Καραπατάκηδων αλλά και   λοιπών κατοίκων  του οικισμού και του Δ.Δ/τος.Βουβών, για την εμπιστοσύνη και στήριξη τους, καθ’όλη  την διαδρομή του προγραμματισμού και  της κατασκευής των έργων ανάδειξης της περιοχής, καθώς και τον πάντα δραστήριο  σύλλογο κυριών και δεσποινίδων των Βουβών, και όλους εσάς  που ήλθατε εδώ σήμερα για να τιμήσετε την εκδήλωση μας, με την παρουσία  σας.
Παναγιότατε σας ευχόμεθα τόσο εγώ προσωπικά  όσο και το Δημοτικό μας Συμβούλιο, όλοι οι Δημότες μας και όλοι όσοι παρευρίσκονται εδώ σήμερα , υγείαν και μακροημέρευση και να έχομε την τιμή και μεγάλη χαρά να ευλογήσετε και άλλα έργα  του Δήμου μας, ιδιαίτερα έργα που αφορούν το περιβάλλον και την προστασία του, αλλά και πάντα να ευλογείτε , να εύχεστε και να μας στέλνετε την αγάπη σας.

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ

Πολυχρόνης Πολυχρονίδης

* Οι φωτογραφίες της εκδήλωσης είναι από τον Φάνη Μανουσάκη